Pedagojik ortamda, teşvik çılgınlığı serbest oyunu uzun zamandır bir köşeye sıkıştırmıştı.
Birkaç yıldır ama yeni bir değerbilirlik yaşanıyor. Ancak çocuk için ne anlama geldiği
gerçekten görülüp anlaşılabiliyor mu? Bizler anne-baba ve pedagoglar olarak bu meseleyi
nasıl ele alıyor, nasıl uyguluyoruz? Bu kendimiz için ne ifade ediyor?
Rudolf Steiner, “çocuk ilk yıllarda baştan sona duyu organıdır” diyor. Özellikle ilk üç yıl tıpkı diğer memelilerde olduğu gibi, çocuğun fizik organlarının gelişerek içine doğduğu ortama uyum sağlaması, başlıca taklit yoluyla gerçekleşir. Bu süreçte annenin duygu titreşimleri, renkler ve seslerle, aynı zamanda dokunuşlarla yarattığı atmosfer, ya da “aura” çocuğu damgalar. Anne şefkat ve gülümsemeyle üzerine eğildiğinde, çocuk da gülümsemeyle karşılık verir.
Bu yazı, doçentimiz Almuth Strehlow’un izniyle Tarhan Onur tarafından çevrilmiştir. İstanbul – Çocukların Nerede Oynuyor?…
“Bırakın, Çocuklar Oynasın” kitabının yazarı Albert Vinzens ile söyleşi – Eylül 2012 Bu yazı, ‘a…
Susanne Stöcklin-Meier ile bir röportaj Spiel und Zukunft (Oyun ve Gelecek dergisi, Kasım 2008 Röportajı…